DAF 2600

De DAF 2600 kwam in een tijd dat het vervoer in Nederland en het westen sterk groeide. De wederopbouwperiode liet een nog niet eerder vertoonde economische ontwikkeling zien, die begin jaren '60 in een stroomversnelling raakte. Voor het goederenvervoer en het personenvervoer betekende dat een forse mobiliteitsgroei, nationaal én internationaal.

De Nederlandse wegtransporteurs konden van deze economische groei profiteren door de gunstige geografische ligging van Nederland in Europa. Sinds de industriële revolutie eind 19e eeuw voorzagen vooral het spoor en de binnenvaart in de toenemende Europese vervoersbehoefte. Na de Tweede Wereldoorlog was het vrachtvervoer over de weg verantwoordelijk voor de verdere ontwikkeling van Nederland als distributieland. In de loop van de tijd wisten Nederlandse transporteurs een groot deel van het toenemende Europese goederenvervoer over de weg naar zich toe te trekken.

DAF had al in 1957 voor het zware transport over lange afstand de 2000 DO op de markt gebracht. In 1962 introduceerde DAF de DAF 2600. De verschijning op de Vrachtauto-RAI van dat jaar maakte indruk: een zeer moderne truck, die veel andere tentoongestelde vrachtwagens in één klap ouderwets deed lijken. Het is een zogenaamde frontstuurtruck, een compact ontwerp met een platte voorkant in plaats van een neus, die in die tijd nog gebruikelijk waren. Zo kan er meer lading vervoerd worden en heeft de chauffeur beter zicht.

De nieuwe cabine had een grote voorruit en veel binnenruimte. De DAF 2600 had een voor die tijd zeer progressief uiterlijk, dat indruk maakte. Het design vertoonde het hoekige karakter dat kenmerkend zou worden voor het auto-ontwerp in de jaren ’60 en ’70; de stroomlijn en de ronde vormen uit de jaren ’50 waren met dit cabine-ontwerp bij DAF voorgoed voorbij.

Deze vormgeving werd doorgezet in het ontwerp van de opvolger, de DAF 2800 en ging mee tot midden jaren ’90, toen de DAF 95 werd geïntroduceerd.