Hr Ms Sittard

Na de Tweede Wereldoorlog werd de Nederlandse Marinevloot weer opgebouwd, deels met steun van de Amerikaanse overheid. Het opruimen van mijnen was een belangrijke prioriteit. De Hr. Ms. Sittard is gebouwd in 1955/1956 en heeft tot 1997 dienst gedaan. Bij haar uitdienststelling was ze het laatste houten oorlogschip van de Koninklijke Marine.

Ex-Hr. Ms. (Harer Majesteits) Sittard, boegnummer M830 is een houten mijnenveger van de Dokkumklasse, informeel ook WU-klasse genoemd, wat staat voor Western Union (een voorloper van de NAVO). Het plan Van Holte uit 1949 voorzag onder andere in de aanschaf van 68 houten mijnenvegers. Dit plan werd gerealiseerd in de periode van 1954 tot 1962. De mijnenvegers van de Dokkumklasse, Beemsterklasse en Wildervankklasse zijn in de vijftiger jaren deels op Nederlandse werven (Dokkum-Wildervank-klasse) en deels op Amerikaanse werven (Beemsterklasse) gebouwd. De schepen van de Beemsterklasse en Dokkumklasse zijn gebouwd met financiële steun van de Amerikaanse overheid (Mutual Defence Assistance Program – MDAP). De Sittard is in 1955/56 op de werf Niestern Scheepbouwunie in Hellevoetsluis gebouwd en heeft doordat ze voor Amerikaanse rekening is gebouwd ook een Amerikaans nummer gehad: MSC 186. Sinds haar uitdienststelling bij de marine in 1997 is de Sittard in gebruik bij het Zeekadetkorps in Harlingen als opleidingsschip. Mijnenbestrijding en onderzeebootbestrijding werden na de Tweede Wereldoorlog dé specialismen van de Nederlandse marine binnen de NAVO.

Literatuur Bertijn, F. (1987). Kustmijnenvegers van de Beemster (AMS), Dokkum- en Wildervank-klasse. Vlootrevue Serie A nr. 5 Uitgeverij Ten Brink Maritiem, Meppel.