General Dynamics F-16A

In 1975 tekende Nederland het contract voor de aanschaf van de F-16 lichtgewicht dagjager als opvolger voor de verouderde F-104 Starfighter. Vanaf 6 juni 1979 produceerde Fokker in licentie 213 F-16's in diverse deelleveringen voor de Koninklijke Luchtmacht en nog eens 75 stuks voor de Noorse luchtmacht. De F-16's van de KLu vervingen niet alleen de F-104's maar later ook de NF-5 jachtbommenwerpers. Hiermee trad de Klu het computertijdperk binnen. De F-16 is een via computers bestuurd, uiterst wendbaar en veelzijdig gevechtsvliegtuig dat wordt ingezet als jager, bommenwerper en fotoverkenner. Door dit type is de Klu in staat gesteld om haar gevechtsvliegtuigen binnen een enkele missie te laten wisselen van jager naar bommenwerper en omgekeerd, het zogenaamde "swing role" concept. Hierdoor kon onze luchtmacht als volwaardig coalitielid deelnemen aan politionele operaties buiten het NAVO-gebied, zoals "Deny Flight", "Deliberate Guard", "Deliberate Force", "Decisive Endeavour" en "Allied Force" in de Balkan en "Enduring Freedom" Afghanistan. Het was een F-16 van 322 Sqn/Vliegbasis Leeuwarden die, voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog, een vijandelijk vliegtuig neerschoot, een Servische MiG-29 boven Kosovo. De F-16 is vanaf haar indienststelling continu gemoderniseerd en heeft een grote stempel gedrukt op de luchtmachtorganisatie. Ons vaderlands luchtwapen is met dit type daadwerkelijk betrokken geraakt in diverse oorlogen en heeft daarmee haar professionaliteit bewezen. Het belangrijkste F-16 modificatie-programma, de "Mid Life Update" heeft ervoor gezorgd dat vele toestellen nog tot in 2010 meekunnen. Andere, "opgevlogen" F-16's zijn uit dienst gesteld. De meeste daarvan zijn gesloopt en omgesmolten. Uiteindelijk zal de Fighting Falcon het type zijn met de langste loopbaan in onze luchtmachthistorie.