Het object representeert een belangrijke ontwikkeling in de geschiedenis van het Nederlandse railvervoer, namelijk het gebruik van 3-assige rijtuigen als compromis tussen het 2-assige rijtuig (goedkoop maar minder comfortabel) en het 4-assige rijtuig (comfortabel, maar duurder). De derde as werd als 'schuifas' uitgevoerd en had mede daardoor minder slechte rijeigenschappen dan een 2-asser. (criterium A1). Opmerkingen Er is nog een 3-assig personenrijtuig bewaard gebleven (in Het Spoorwegmuseum), maar als lokaalspoorrijtuig is het onderhavige object de unieke representant van deze 3-assige rijtuigen. Collectiehouder stelde tevens 'ensemblewaarde' voor, als "onderdeel van een samenstel van voertuigen dat als zodanig van cultuurhistorisch belang is". Dat samenstel van voertuigen wordt gevormd met de reeds bij de Museum Buurtspoorweg aanwezige NCS lokaalspoorwegrijtuigen B 118 en BC 104. Daarmee kan, aldus collectiehouder, een complete NCS-lokaaltrein worden nagebootst. De beoordelingscommissie gaat hier niet in mee; zo'n ensemble vormt een te luxe combinatie voor een lokaaltrein met te veel ruimte in de (toenmalige) 2e klasse.