GTA 606

Twee-assige open bijwagen met vier compartimenten en open balkons. De wagen heeft een tondak. Langs de gehele lengte van de wagen is er aan beide zijde een opklapbare treeplank. De balkons worden ter linkerzijde afgesloten met een uitneembaar hek. De vier compartimentopeningen aan de linkerzijde met een opklapbare en scharnierende stang. De balkonschermen en een deel van de panelen van de wagenbak was in donkerblauw geschilderd. De overige panelen aan de buitenzijde van de wagenbak (inclusief balkons) waren blank gelakte houten panelen (teak of noten). De lijsten waren zwart, het onderstel en de binnenzijde van de balkonschermen bruin en het dak zandgeel. Het binnendeel was geheel blank gelakt hout, inclusief het plafond; de balkonluifels waren wit geschilderd. Wagennummers en aanwijzingen aan het publiek waren met bladgoud aangebracht. Het geheel werd op de gelakte panelen versierd met Jugendstil-motieven in bladgoud. In de loop van de jaren '10 zijn de Jugendstilmotieven vervangen door meer zakelijke versieringen. De compartimenten konden met rolzeilen worden afgesloten. In de wagen waren er 18 zitplaatsen, in de lengte van de wagen was er een gangpad. De kopwanden hadden geen deuren, de conducteur voorzag de passagiers op het balkon via een betaalluikje van kaartjes. Opvallend Amsterdams item is de dakfluit, door de conducteur bediend, waarmee de conducteur communiceerde met de conducteur van de motorwagen. Deze fluit had twee standen om onderscheid te maken voor één of twee bijwagens. In de winter van 1920 en 1921 zijn de wagens als dichte wagen ingezet, waarbij aan elke wand de drie eerste compartiment-openingen met panelen en ruiten zijn dichtgemaakt. De opening aan linkerzijde werd met het rolzeil afgesloten. In de jaren '20 zijn haken en klemmen voor de brievenbus aangebracht. Vanaf 1921 kregen de bijwagens een dakreclame. vanaf 1932 verschenen de bekende Van Nellereclames rechts op de balkonschermen. In 1935 zijn de kleuren vervangen, de donkerblauwe en gelakte delen van de buitenzijde werden onder de raamlijst in een lichterblauw geschilderd. Daarboven werd de wagen grijs. Het dak kreeg een zilveren kleur. De daklijst bleef zwart, en het onderstel werd dat nu ook. In 1937 of 1938 is de koppeling voorzien van een stootrand.