De wielersport is ongeveer net zo oud als de fiets zelf. Op een fiets kan geracet worden. Het duurde dan ook niet lang voor er speciale modellen kwamen. In eerste instantie vooral uitgerust met een ander stuur en een andere zit, later ook met derailleurversnellingen. Omdat hierbij geen kettingkast mogelijk is, zijn hiermee uitgeruste fietsen in het natte Nederlandse klimaat verre van optimaal en niet geschikt voor dagelijks gebruik. In de loop van de twintigste eeuw groeide de wielersport uit tot een echte volkssport. Waarbij lokale rondes (van het dorp of de wijk) en baanwedstrijden heel toegankelijk waren voor de gewone man om wedstrijden met profs te kunnen zien. Door de toenemende welvaart werd de racefiets ook steeds populairder. De bloeiperiode is ongeveer vanaf eind jaren 1960 tot eind jaren 1980. Deze fiets komt midden uit deze periode. Rih was een van de tientallen bouwers van racefietsen die Nederland kende in de tweede helft van de twintigste eeuw. Dit waren veelal kleine bedrijfjes. Van deze kleintjes was Rih een grote. Hier werden veel fietsen gebouwd voor bekende profwielrenners, zoals Gerrie Knetemann, Peter Post en Leontien van Moorsel, en bijvoorbeeld de Russische baanploeg, maar ook de gewonere man kon hier terecht voor een op maat gebouwd frame. De kwaliteit van de fietsen blijkt wel uit de meer dan 63 wereld- en olympische titels die op een Rih zijn veroverd. Sommige profs reden vanwege teamverplichtingen op een fiets die vermomd was als een van de sponsor, maar weigerden op iets anders dan Rih te koersen. Deze fietsindustrie hadden een plaats midden in de maatschappij. Letterlijk, zo werden de fietsen van Rih gebouwd in een pandje in de Amsterdamse Jordaan. Maar ze hadden ook een sociale functie. Door de opkomst van nieuwe materialen (aluminium en carbon) en de mogelijkheden om in Azië goedkope massaproductie te laten plaatsvinden is de fietsindustrie (niet alleen de raceframebouwers, maar ook de gewone fiets) grotendeels uit Nederland verdwenen. Rih heeft echter tot op de dag van vandaag stand gehouden. (Er is strikt gesproken een kleine onderbreking geweest in 2012-2013 maar omdat liefhebbende ondernemers vonden dat zo'n instituut niet kon verdwijnen is er snel een doorstart gemaakt.) Deze racefiets is gebouwd door Wim van der Kaaij op bestelling en op maat voor (waarschijnlijk) dhr. Weerstand in 1978. In 2013 in bezit gekomen van de huidige eigenaar via een ander persoon. Deze fiets komt uit de hoogtijdagen van het Nederlandse professionele wielrennen. In 1980 won Joop Zoetemelk de Tour de France en in de jaren daaromheen was de Nederlandse Ti-Raleighploeg zeer dominant in het peloton. De fiets is gelabeld 'model Campagnolo'. Misschien doet dit vermoeden dat er sprake was van een standaardmodel. Het is echter niet zoals bij de grote fabrieken die verschillende kwaliteiten standaardfietsen aanboden. Alle fietsen werden bij Rih op maat en naar wens gebouwd. De transfers van 'model Campagnolo' zijn wel standaardexemplaren en zie je ook bij andere bouwers. Campagnolo is vooral bekend als leverancier van "groepen" . Het model Campagnolo verwijst hier echter naar de patten van hoge kwaliteit die zijn toegepast. Naast de frames die in Amsterdam kleinschalig werden gebouwd, rijden er ook nog racefietsen die door Fongers of Cové in licentie grootschalig werden gebouwd onder de naam Rih. Hierbij is wel sprake van standaardmodellen.
