elektrische taxi

In 1895 werd in Nederland voor het eerst een benzineauto gesignaleerd. Slechts vijftien jaar later kwam de elektrische auto in opmars. De reden daarvan was de komst van een nieuwe groep gebruikers: de zakelijke rijders.

Nadat de auto eerst als luxe vervoermiddel voor de elite op de markt kwam, ontstond er behoefte aan een bredere inzet van dit praktische vervoersmiddel. In Amsterdam en Haarlem deed de elektrische auto als taxi haar intrede. Daarnaast maakten ook steeds meer particulieren, artsen en medische instellingen gebruik van elektrisch aangedreven (zieken)auto’s.

Hoewel duurder in aanschaf, was de elektrische auto goedkoper in gebruik. Dat geldt nu nog steeds. In het stadsverkeer kon de elektrische auto gelijkwaardig presteren, omdat in de meeste steden niet harder dan 20 km/h gereden mocht worden. Het aantal elektrische auto’s nam toe van 15 in 1909 tot 83 in 1913. Dat waren hoofdzakelijk elektrische aangedreven taxi’s van de ATAX. Landelijk lag het aantal elektrische auto’s op bijna 2 procent van het wagenpark. In Amsterdam, waar de meeste elektrische auto’s werden gebruikt, lag dit percentage op ruim 10 procent! Vertaald naar hedendaagse aantallen zouden dat er ruim 20.000 zijn geweest.

Alhoewel het nog lang duurde voordat de elektrische auto succesvol werd gemaakt en gebruikt, heeft deze vroege ontwikkeling van elektrische aandrijving ons wel een ander, heel belangrijk technisch aspect opgeleverd: de startmotor. In feite is de startmotor gewoon een kleine elektrische motor die dan niet de auto zelf, maar de verbrandingsmotor laat ronddraaien zodat deze kan worden "gestart". Zonder die startmotor zouden we nu nog steeds onze autos met de hand moeten "aanslingeren"