Helena

De werf Jonker, die de “Helena’ bouwde, is in 1812 opgericht door Arij Jonker, begon met houten hoogaarzen en bouwde later, deels in 100% onderaanneming voor Cornelis Smit, houten driemast barken, vervolgens stevenaken en andere ijzeren binnenschepen en uiteindelijk stalen zeegaande stoomschepen, tot 1926. Sindsdien, nog steeds te Kinderdijk, voortgezet als metaalbewerkingsbedrijf. In 1875 gebouwd voor schipper W.G. Fromm te Millingen, die het schip ‘Helena’ noemde naar zijn schoonmoeder Helena Hendriks-Arntz te Millingen (dochter Helena werd in 1882 geboren). Rijncertificaat tot Straatsburg blijkens IVR register. Zeilend en gesleept naar het Ruhrgebied om voor eigen rekening ingekochte kolen te laden die aan klanten in Nederland werden verkocht en afgeleverd. Van 1911 tot 1926 schipper A. Rijnvos, familie uit Oudenbosch. Schip genaamd ’Antonius Maria’, beeldje van Sint Antonius in achterpiek, ladingen Rijn en Maas. Alles wijst er op dat de tuigage in de originele staat bleef. Schip in 1926 vervangen door een nieuw gebouwde sleepkempenaar met de zelfde naam en wederom Sint Antonius beeldje. Van 1926 tot 1960 schipper Th. Verburg, tuig sterk ingekort, woning naar achterschip, opduwer, kolen uit Ruhrgebied. In 1952 van achter aangevaren, gezonken, gelicht en nieuw geklonken achterschip, daarna als casco vletten in Rotterdam Van 1960-1978 Firma Mannekes, onder de naam ‘Argus’, opslag magnesiet in Rotterdam In 1978 verkocht voor de sloop in Rijswijk, die niet doorging wegens het bijzondere casco, daarna diverse eigenaren met bedoeling van behoud en restauratie. Van 1988-1997 Bart en Kee Vermeer, drijvende scheepsrestauratiewerkplaats en grondig onderzoek/voorbereiding voor volledige restauratie. In 1998 onder de naam ‘Helena’ overgenomen door stichting Het Rotterdamse Zeilschip, onder leiding van Bart in oorspronkelijk uiterlijk gerestaureerd en met motor, boegschroef, kombuis en sanitair ingericht voor dagtochten met passagiers. In 2003 begon de exploitatie door BV Rijnreederij Helena en nadien volgden verdere restauratiewerkzaamheden en verkrijging van het Rijn-certificaat, nadat vanuit de Centrale Commissie voor de Rijnvaart speciale belangstelling voor de ‘Helena’ was getoond. De restauratie werd afgesloten met de plaatsing van een Sint Antonius beeld in de achterpiek, identiek aan het beeld dat bij de aanvaring in 1952 verloren was gegaan.