Streekbus

Voortbordurend op eerdere ontwerpen, bouwde Verheul in 1967 een type bus dat kan worden beschouwd als de oervorm van de moderne gestandaardiseerde streekbus, zoals deze vele tientallen jaren het beeld bij het Nederlandse streekvervoer bepaalde. Het betrof de befaamde 1000-serie, waarvan destijds de eerste exemplaren werden geleverd aan de NZH. De strakke carrosserie, grotendeels van polyester beplating voorzien, vertoonde trekken van eerdere Verheul-bussen en ook de motor was een oude bekende: de bewezen succesvolle Leyland O.680 motor van ca. 165 pk. Toch was, met gebruikmaking van hetgeen was verkregen uit langdurige onderzoeken en proefnemingen, een moderne, aantrekkelijke en rationele bus ontstaan. Van dit type werden in de loop der tijd grote aantallen gebouwd; aanvankelijk vooral met Leyland-componenten en later op basis van een DAF-onderstel. Na het verdwijnen van Verheul was het met name Den Oudsten die zeer grote series standaardbussen bouwde, voor vrijwel alle streekvervoerbedrijven. Jarenlang was dan ook de DAF MB200 met een carrosserie van Den Oudsten dé streekbus in Nederland. Met behoud van het oorspronkelijke basisontwerp werden in de loop der tijd ook allerlei varianten gemaakt: korte bussen voor de stadsdienst, bussen in toeruitvoering, gelede bussen, etc. Bovendien evolueerde het uiterlijk, bijvoorbeeld door de toepassing van grotere ruiten, andere koplampen en een gewijzigd front en ook doordat gebruik werd gemaakt van nieuwe technieken, zoals geplakte ramen. Toch was dit niet meer dan het voortborduren op het oorspronkelijke ontwerp en altijd bleef het betreffende voertuig onmiddellijk herkenbaar als "standaardbus". Ook de NZH had door de jaren heen grote aantallen standaard streekbussen in dienst. Vrijwel elk jaar werd een nieuwe serie bussen van dit type afgeleverd. Zo ook in 1983, want tussen april en november van dat jaar kwamen 48 bussen van de serie 9400 in dienst, met de wagenparknummers 9447-9494. Opmerkelijk was de extra ruimte tegenover de uitstapdeur, die was ontstaan omdat hier geen banken waren geplaatst. Zodoende was er, naast ruimte voor bagage, ook plek voor een groter aantal staanplaatsen. Deze extra capaciteit was vooral gewenst in de Randstedelijke agglomeraties en dat gaf aan bussen met deze interieurindeling dan ook de naam "AGGLO-bussen". De bussen van de 9400-serie werden ingezet in het gehele NZH-gebied. Eén van de wagens die voornamelijk dienst deden in de regio Waterland was de 9452. Vanuit Hoorn en later korte tijd in de kop van Noord-Holland vanuit Alkmaar, reed hij jarenlang trouw z'n diensten. Ook heeft hij nog enige tijd op Schiphol dienstgedaan, als "tender" 59 (de precieze periode van deze inzet is niet meer bekend). De inzet in Waterland kwam in 1998 tot een einde, toen de bus werd omgebouwd in het kader van het project dat het vandalisme in het openbaar vervoer moest tegengaan. Uiteindelijk werd de 9452 in 2001 afgevoerd en werd hij opgenomen in de museumcollectie van de Stichting MUSA in Amsterdam. Na het uiteenvallen van deze stichting kwam de bus in 2011 "via via" uiteindelijk terecht bij het NZH Vervoer Museum. Met de hulp van Connexxion en een grote inzet van vele vrijwilligers, is de bus in 2014 geheel gerestaureerd.