Streekbus / stadsbus
Standaardisatie werd midden jaren zestig gezien als een goed middel om kosten te besparen. Niet alleen in Nederland maar in meerdere Europese landen. In Nederland leidde dit tot de ontwikkeling van de (gele) standaardstreekbus en de (rode) CSA standaard stadsbus. Uit Groot-Brittannië kennen we bijvoorbeeld de Leyland National en uit Frankrijk de Saviem SC10 en de Berliet PR100. In Duitsland ontwikkelde de vereniging van openbaarvervoerbedrijven (VÖV = Verband Öffentlicher Verkehrsbetriebe) samen met de industrie de VÖV standaardbus. Deze werd gebouwd door de belangrijkste busbouwers: Mercedes-Benz, MAN, Büssing en Magirus-Deutz. Mercedes gaf haar model de typebenaming O305. Na ruim 15 jaar in productie te zijn geweest, was de standaardbus begin jaren tachtig aan modernisering toe. Het VÖV ontwikkelde daarop in samenwerking met FFG (Fahrzeugwerkstätten Falkenried GmbH) in Hamburg een nieuw model bus met een hoekiger uiterlijk en een lagere vloer, dat meer aan de smaak en technische mogelijkheden van die tijd voldeed. In september 1983 presenteerde Mercedes haar variant van de vernieuwde standaard bus, die in 1984 in productie werd genomen en gaf deze bus de typeaanduiding O405. Tot 1988 kochten de Nederlandse streekvervoerbedrijven, verenigd in Verenigd Streekvervoer Nederland (VSN), vrijwel uitsluitend in Nederland gebouwde standaardbussen. Den Oudsten was daarbij sinds 1970 de belangrijkste leverancier. Vervoerder Westnederland had, bij wijze van uitzondering, in 1980 al kennis gemaakt met de Mercedes-Benz O305 en koos nu voor de opvolger, de Mercedes O405. In 1987 nam de OAD als eerste Nederlandse vervoerder de Mercedes O405 in gebruik. Westnederland volgde in 1988 en zou uiteindelijk het grootste aantal van dit type bussen in Nederland aanschaffen. Van 1988 tot en met 1992 werden door Westnederland 123 standaard en 20 gelede O405's aangeschaft. Westnederland gaf nog een Nederlands tintje aan de bussen door het interieur en enkele aanpassingen door Berkhof en ZABO te laten inbouwen. Wat opviel was de door Westnederland medewerker Hans van den Hout ontworpen nieuwe kleurstelling van de bussen en voorts als eerste busserie in Nederland de aanwezigheid van een millieuvriendelijk roetfilter. In 2001 stopte Mercedes-Benz met de bouw van het type O405. Er zijn dan ongeveer 12.000 standaard bussen en 3.700 gelede bussen gebouwd en wereldwijd verkocht. De bussen van het type O405 werden in alle vervoersgebieden van Westnederland ingezet en waren een bekende verschijning in Zuid-Holland en het westelijk deel van Utrecht. De bus met het nummer 4352 werd in september 1990 afgeleverd en was onderdeel van de vierde bestelling van dit type bussen. Na eerdere bestellingen van driemaal tien stuks werden er voor deze vierde bestelling 83 bussen gebouwd die de parknummers 4350-4432 kregen. Bus 4352 werd toebedeeld aan de stalling Zoetermeer. Na een aantal jaren, nadat Westnederland in 1994 was opgegaan in de ZWN Groep, werd de 4352 in 1997 overgeplaatst naar de stalling Delft voor inzet op de stadsdiensten aldaar. In Delft kreeg de bus samen met de 4351 ook stickers met daarop het logo van de stad. Aan het einde van de carrière "zwierf" de bus langs verschillende stallingen in Zuid-Holland in verband met de inbouw van een nieuw communicatiesysteem in jongere bussen (Infoxx). In 2006 werd bus 4352 buiten dienst gesteld en geëxporteerd. In 2005 en 2006 heeft het Haags Bus Museum meerdere pogingen gedaan om een Delftse of Zoetermeerse bus van deze grote serie te bewaren, maar dat is toen niet gelukt. Hierna werden de meeste bussen geëxporteerd en kwamen onder andere in Bosnië-Herzegovina, Kazachstan, Nigeria, Polen, Portugal en Rusland terecht. In 2016 werd de ex-Westnederland 4352 teruggevonden bij het kleine busbedrijf Hofmann Omnibusbetrieb in Stockstadt (Duitsland). Deze bus was met meerdere soortgenoten aldaar terechtgekomen maar had als enige de tand des tijds overleefd. Het bedrijf Hofmann was recent gestopt met busdiensten en alle resterende voertuigen waren te koop. De jonge Stichting Beterdebus ondernam een reddingspoging en kocht de bus aan. Op 13 juli 2016 werd de bus teruggereden naar Nederland. Terug in Nederland kreeg de bus weer zijn originele kenteken en ook de oorspronkelijk Westnederland-uitmonstering. De uitvoering van een verdere, uitgebreide restauratie stokte helaas in 2018 en in 2020 werd de bus overgeschreven op naam van het Haags Bus Museum met het doel de gestarte restauratie voort te zetten.
